Inspiratie: Meeta van What’s for Lunch Honey

Wanneer ik Meeta voor het eerst ben gaan volgen weet ik eigenlijk niet meer, maar dat het lang geleden is, dat is een feit. Ik was vanaf het begin fan van haar werk en toen zich de gelegenheid voordeed om deel te nemen aan de allereerste Plate to Page workshop in 2011 aarzelde ik geen moment maar registreerde me voor de workshop. Tot op heden heb ik daar nog geen moment spijt van gehad! Ik leerde Meeta kennen, Jamie van Life’s a Feast, Ilva van Lucullian Delights and Jeanne van Cooksister. Allemaal foodbloggers van formaat, maar daarnaast ontmoette ik ook een aantal foodbloggers wereldwijd en dat was voor mij de eerste keer dat ik “live” andere bloggers ontmoette. Ik had een toptijd en ik had natuurlijk nog geen idee dat Meeta en ik niet zo heel veel later samen workshops zouden organiseren. Onze eerste samen was vorig jaar hier in Holland en dit jaar is Helsinki eerst aan de beurt en daarna Berlijn…. Nog elke dag ben ik blij dat ik Meeta heb leren kennen… en een klein stukje van de reden waarom zien jullie hier in haar verhaal voor de inspiratie op zaterdag-serie.

vanillaspelt

Hoe lang blog je al en ben je meteen begonnen met het maken van foodphotos?

Ik blog nu voor een ruime 8 jaar. Ik ben begonnen in 2006 en wilde eigenlijk alleen mijn experimenten in de keuken en mijn recepten delen. Maar ik kwam er al gauw achter dat ik dit ook visueel wilde delen met de recepten die ik creerde.

Dus begon mijn focus meer en meer op fotografie te liggen. Ik had nog geen idee dat het mijn route voor de toekomst zou blijken te zijn!

One of Meeta's very early images..
Een van Meeta’s eerste foto’s!

 

Wat voor apparatuur had je in het begin en wat is daarin veranderd?

Heel in het begin fotografeerde ik met een digitale Sony Cybershot. De eerste paar maanden was dat prima terwijl ik mezelf leerde hoe ik eten moest fotograferen. Ik ben daarna overgegaan naar een instapmodel spiegelreflex van Nikon en dit is mijn camera geweest voor vele jaren. Een kleine drie jaar geleden ben ik overgegaan naar Canon’s full frame 5D mark II en in de tijd daarna heb ik geinvesteerd in verschillende lenzen voor deze camera. Mijn favoriete lenzen voor foodfotografie zijn de 24-70mm/ f2.8 en de 85mm f/1.8. De 85mm produceert beelden die helder en mooi zijn en ik ben er gek op! Het is waarschijnlijk een ongebruikelijke lens voor food fotografie maar ik werk er erg graag mee. Ik denk dat prime lenzen (met een vaste brandpuntsafstand en geen zoom) geweldig zijn voor food fotografie.

Heb je jezelf alles geleerd of heb je workshops en dergelijke gevolgd?

Toen ik begon met food fotografie waren er niet veel plekken of mogelijkheden waar je iets kon leren over dit aspect van de fotografie. En er was ook nog niet echt veel op het gebied van boeken. Dus ik ben begonnen met mezelf dingen aan te leren. Gelukkig vond ik fotografie erg leuk en zo begon een nieuwe passie!

In die tijd waren er ook misschien een handvol foodbloggers in de hele wereld. Er waren Flickr groepen, forums en als je een vraag had dan stuurde je een email naar een blogger als iemand een vraag had of hulp nodig had. Ik bestudeerde tijdschriften en kookboeken en besteedde elke keer een maand aan een ander thema. Zo heb ik een jaar genomen om te oefenen met licht en dit te bestuderen. Mijn uitgangs punt was dat licht nooit hetzelfde is en dat elk moment van de dag een ander licht heeft EN natuurlijk ook nog elk jaargetijde! Bovendien is licht datgenen wat een beeld kan maken of breken. Het is het belangrijkste gereedschap om een sfeer te creeeren en dat wow effect! Ik gebruikte vervolgens nog een jaar om te leren hoe ik om moest gaan met kunstlicht en zo ben ik langzaam voortwaarts gegaan. Lezen, oefenen en experimenteren. Mijn blog is dan ook een geweldige geschiedenis les om te zien hoe mijn ‘learning curve’ elk jaar vooruit is gegaan. Als je kijkt naar beelden uit 2007 en je gaat daarna verder tot nu dan zie je duidelijk de vooruitgang!

challah

In de loop der tijd werd foodbloggen en daarmee ook food fotografie en het schrijven erover een hot item en ineens wilde iedereen het doen en deed iedereen het. Ik denk dat het een geweldige ontwikkeling is en er zijn zo ontzettend veel getalenteerde mensen en het foodblogger platform zorgt ervoor dat die mensen ook opgemerkt worden. Voor mijzelf is mijn eigen ontwikkeling geweldig geweest. Ik heb me geconcentreerd op mijn eigen stijl ontwikkelen en die vervolgens verbeteren. Gaandeweg kreeg ik steeds vaker werk aangeboden of aanbiedingen om mijn foto’s te kopen en aanvragen om te spreken op food conferences die langzaamaan begonnen te ontstaan in Europa. En ik realiseerde me dat het process waar ik doorheen was gegaan waarschijnlijk het zelfde is voor alle andere ‘newbies’ of jonge beginnende bloggers is.

Zo werd het idee geboren om kleine exclusieve workshops te beginnen. Klein omdat ik het belangrijk vind om mensen de aandacht te geven die ze nodig hebben. Een conference is geweldig maar omdat het zo groot is, is het bijna niet mogelijk voor een instructeur om iedereen aandacht te geven en elke vraag te beantwoorden. De workshops die ik gedachten had, waren meer hands on, een op een, en intensief. Ik wilde dat de mensen die de workshop zouden volgen en daar geld aan hadden besteed alle voordelen zouden krijgen van een exclusieve training. De workshops die ik geef zijn gelimiteerd tot 12-14 deelnemers en ik geef ofwel alleen les of ik geef les samen met een aantal getalenteerde partners en fotografen die ik heb leren kennen en in de loop der jaren ben gaan bewonderen. Ik vind het fijn om samen te werken met partners omdat het voor een student ook altijd goed is om meerdere kanten van een verhaal te horen of verschillende oplossingen voor een bepaald probleem. We lossen het probleem niet op voor de student maar we geven een aantal tools, ideeen en processen waarmee elke deelnemer zelf aan de gang kan gaan en zichzelf uiteindelijk kan helpen. Mijn doel is om hun talent verder te ontwikkelen en te polijsten in de twee dagen dat we samen werken zodat ze uiteindelijk naar huis gaan met de kennis om hun fotografie en styling talent op hun eigen manier en meer efficient aan te pakken.

lavenderhoney

Ik geef nu workshops sinds 2011 en het is niet alleen vreselijk leuk om te doen maar als ik hoor wat de deelnemers hebben geleerd en zie hoe ver ze zijn gekomen, is dat de beste voldoening die er is!

Het workshop seizoen voor 2014 is net begonnen en er zijn dit jaar drie workshops in Europa! De registratie voor Venice en Helsinki zijn in volle gang en de workshop voor Berlijn is net aangekondigd. En voor de workshop in Helsinki en Berlijn zal ik weer samen werken met Simone! Na onze succesvolle workshop in Amsterdam vorig jaar moesten we weer samenwerken natuurlijk!
In September van vorig jaar werd ik ook gevraagd om toe te treden tot de school voor fotografie en multimedia – The Compelling Image (TCI) als food fotografie instructeur. Ik geef hier een uitgebreide online food fotografie cursus aan studenten over de hele wereld.

Er zijn nog een aantal plekken open voor onze workshop in Helsinki in Juni en natuurlijk nog in Berlijn in juli waar je je nu voor in kunt schrijven. Mijn workshop and e-courses page geeft je alle informatie die je nodig hebt en je kunt hier registreren en opgeven voor een van de workshops.

Kun je je huidige setup voor het maken van foto’s beschrijven?

Ik heb een “studio” kamer speciaal voor mijn fotografie. Het fijne van tabletop fotografie is dat je niet echt veel ruimte nodig hebt. Het belangrijkste is een tafel! Ik heb een tafel die korter en lichter is als de meeste tafels zodat ik makkelijk eromheen kan lopen en foto’s kan maken uit elk mogelijke hoek zonder al teveel problemen.
Ik gebruik altijd een statief als ik in de studio werk. Ik fotografeer in de manual stand en ik moet toegeven dat ik niet de meest steady handen heb als ik fotografeer. Bovendien geeft het statief me de mogelijkheid om me te focussen op een bepaalde hoek en mijn handen vrij te houden om veranderingen aan de set te maken zonder dat ik daarna weer moet proberen dezelfde hoek terug te vinden. Een draadloze remote is altijd verbonden met de camera, alweer om mijn handen vrij te houden en beweging te voorkomen – vooral belangrijk als je fotografeert met heel weinig licht. Ik gebruik diffusers, reflectors, scrims en screens waar nodig en zet die in de benodigde plek.
Mijn studio heeft grote vloer tot plafond ramen en afhankelijk van de lichtrichting die ik wens plaats ik mijn set.

Processed with VSCOcam with a5 preset

Heb je een process waar je doorheen gaat als je je voorbereid voor een shoot voor je blog? Is het een spontane actie of plan je alles in? (Of beiden)

 

Als ik voor een klant fotografeer plan ik alles precies in met de art director. Ze geven me vaak een hoop vrijheid met mijn styling omdat ze mijn ideeën vertrouwen en geven me richtlijnen die ik moet volgen, geven aan waar tekst en titels geplaatst gaan worden en wat voor sfeer ze naar op zoek zijn. Dus ik maak een moodboard, maak kleur schema’s en ideeën voor de serie. Ik maak foto’s van de props die ik wil gebruiken en bespreek dit met het team. Zodra ik akkoord heb begin ik de shoot in mijn hoofd te plannen en op papier.
Ik ben meestal degene die voorbereid, kookt, stylt en de gerechten fotografeert. Zodra die klaar zijn begint het process van post processing.
Als ik voor mijn blog fotografeer is het meestal voor de lol en om te experimenteren met bepaalde kleuren en stijlen.
. I usually prepare, cook, style and shoot the dishes and images. Once they are in the bag then begins the final step of post-processing.
If I am shooting for the blog it is mostly fun and experimenting with certain colors, style etc. These shoots mostly serve the purpose of practice or to see if a color scheme, style, light experiment works. While they are not always on the spur of them moment I might decide that some detail is not working and simple decide to change the entire idea and plan and re-start again.

Meetaatwork

Wat is het soort licht waar je mee werkt?

Ik gebruik 95% van de tijd daglicht. Voor mij is dit altijd de beste lichtbron. Ik probeer het gebruik van kunstlicht te vermijden als dat maar even kan.

Wat was jouw aha moment met het fotograferen van eten? Even aangenomen dat je niet meteen zo goed was als je nu bent.. 😉

Het aha moment kwam vrij vroeg – toen ik me realiseerde dat ik moest leren om licht op de juiste manier te gebruiken als ik echt goed wilde worden in food fotografie. Het is belangrijk bij alle aspecten van fotografie maar eten heeft geen emotie of geen gevoel zoals een persoon die zou hebben in een portret. Dus de fotograaf die het eten op de foto zet zal dit toch moeten overbrengen aan de kijkers, de lezers die naar de foto van het eten kijken. Licht is een krachtig instrument die een sfeer over kan brengen maar die ook bepaald wat er mogelijk is qua camera settings. Als het goed wordt uitgevoerd kan een foto an eten sterke emoties losbrengen bij de kijker.

Wat is hetgeen je graag nog zou willen verbeteren?

Als het aankomt op fotografie dan ben ik altijd aan het leren – misschien niet altijd met nieuwe dingen – maar wel een continue verbetering van mijn stijl. Zodra je hebt geleerd hoe de techniek in en om je camera heen werkt is er niet veel wat je daar verder in kunt verbeteren. Maar je kunt altijd verbeteren als het aankomt op veranderingen van licht/ hoe je het licht gebruikt, de styling, verschillende sferen creeren enzovoort. Dat is wat leuk vind om te doen; verschillende kleuren uitproberen, werken met verschillende sfeersettings in de foto enzovoort. Ik heb op dit moment ontzettend veel lol in het ontdekken van de mogelijkheden van mobiele telefoon fotografie. Een mobiele telefoon zal nooit mijn spiegelreflex vervangen, maar ik ben gek op de mogelijkheden die een telefoon kan geven. Instagram is mijn favoriete hangout geworden! Ik ben nu bezig om mezelf hier verder in te ontwikkelen en net als vroeger met mijn spiegelreflex vind ik het nu prima om blurry foto’s te hebbe; de bedoeling is om te leren en nieuwe dingen te ontdekken. Je zult niet veel foto’s zien die genomen zijn met een digitale spiegelreflex en die ik dan upload naar Instagram (er zijn er wel een paar) aangezien ik het nut daar niet van in zie op Instagram. IG is voor snelle snapshots die je maakt met je mobiel en het is juist de uitdaging en de lol om dit te doen in het vierkante formaat van IG.

Heb je tips voor beginnende foodbloggers die hun foto’s willen verbeteren?

Mijn tip zou dezelfde tip zijn die ik mezelf gaf (en nog steeds geef) en dat is oefenen, oefenen en oefenen. Zodra je eerst hebt geleerd hoe je camera van binnen en buiten werkt, investeer dan zoveel mogelijk tijd om te leren werken met 1) licht, 2) leer hoe en waar je moet focussen en 3) wees niet bang om je comfort zone te verlaten en iets anders te proberen!

Wie zijn je rolmodellen (foodbloggers en/of foodfotografen die je bewonderd)

Mijn all time favorites zijn Chris Court, William Meppem and Ben Dearnley –naar mijn mening zijn dit allemaal meesters in omgaan met licht en ik vind het heerlijk om hun beelden uitgebreid te bestuderen.
Ik ben ook fan van het werk van Anna Williams, Thorsten Suedfels en Alison Miksh. Food bloggers die ik bewonder zijn Ilva Beretta of Lucullian Delights, Peter Georgakopoulos van Souvlaki for the Soul, Tanya Zouev van de Cook who knew nothing en natuurlijk Simone’s van Simone’s Kitchen. Maar er zijn zoveel nieuwe bloggers op het moment die spectaculaire dingen creeeren. Platforms zoals Pinterest zijn geweldig om nieuwe bloggers te ontdekken.

salted caramel brownies

Nog iets anders dat je wilt delen?

Inspiratie kan komen via vele kanalen en uit vele richtingen en je moet altijd proberen om je eigen talenten verder te ontwikkelen, niet om te copieeren. Het werk dat ik doe voor klanten houdt me scherp en zal me op een ander niveau inspireren voor mijn eigen projecten.

Deze geven me genoeg ruimte om nieuwe ideeen uit te proberen en methodes te oefenen. Ik kijk naar food magazines maar ook naar lifestyle en travel foto’s en modelbladen om te zien wat de huidige trends zijn, stijl en sfeer en dit alles motiveert me om mijzelf creatief uit te leven in mijn eigen beelden. Ik hou er niet van om stil te blijven staan en wil blijven bewegen – het liefst vooruit maar ik heb ook geleerd dat het niet erg is om af en toe een stap terug te doen. Dit kan heel goed zijn om een nieuw beeld te krijgen. En het aller belangrijkste; het hebben van lol in wat je doet en een mislukking met een korreltje zout te nemen… Sta weer op, klop jezelf af en ga weer verder.

Als je voor jezelf een sterke stijl hebt ontworpen dan kun je zelfverzekerd zijn over je werk, Bouw aan een sterk portfolio dat jouw stijl representeert en een variëteit van je werk laat zien. Als je de fotografie voor je blog wilt verbeteren laat jezelf dan gewoon gaan en heb er lol in! Stap uit je comfort zone en bezoek een leuke workshop of e-course die je samen zal brengen met mensen met dezelfde interesses waar je jouw ideeën kunt delen en waar anderen je feedback kunnen geven.

redwinerisotto

Geschreven door
Simone van den Berg

Simone is de oprichter van de foodfotografieschool en werkte mee aan meer dan 60 kookboeken, fotografeert voor merken, restaurants en cateringbedrijven. Daarnaast geeft ze al meer dan 8 jaar workshops op het gebied van foodfotografie en besloot al die kennis te vergaren op de foodfotografieschool.

Bekijk alle artikelen
Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.