Inspiratie: Annemieke van Rozemarijn

Annemieke van het blog Rozemarijn Koken & Foto blogt al sinds 2007 en geeft je hier haar geheel eigen kijk op de wereld van de fotografie… 😉
Simone_saladewrap

Hoe lang blog je al en ben je meteen begonnen met het maken van food foto’s?

Ik begon in 2007 en meteen al met eigen foto’s.

Wat voor apparatuur gebruikte je in het begin en wat is daar aan veranderd?

Ik weet eigenlijk niet meer welke camera ik toen had. Als student ben ik begonnen met fotograferen met de oude spiegelreflex van mijn vader. Heerlijk vond ik dat! Met een rolletje, zelf alles instellen en soms juweeltjes van foto’s na het laten ontwikkelen. En draken van foto’s natuurlijk ook. Daarna kocht ik zelf een digitale camera en weer enkele jaren later begon ik met een digitale Canon spiegelreflex. Vrij recent ben ik overstapt op een nieuwe, 700d, omdat mijn oude een barst in het scherm had en vrij weinig mogelijkheden had voor ISO.

Simone_cocktailhugo

Heb je alles zelf geleerd of heb je bepaalde workshops gevolgd?

Ik ben 100% autodidact. Van mijn vader mocht ik weliswaar zijn camera gebruiken, maar ik kreeg er geen uitgebreide cursus van hem bij. Ik ben alles zelf gaan uitvinden. Ik moet zeggen dat ik absoluut geen technisch fotograaf ben. Ik heb nooit de behoefte gehad een cursus te gaan volgen. Op een blauwe maandag ben ik wel een keer gaan kijken bij een lokale fotoclub, maar ik werd vrij zenuwachtig van al die mannen van middelbare leeftijd die via een projectiescherm elkaar van technisch commentaar gingen voorzien.

Kun je je huidige setup voor het maken van foto’s beschrijven?

Mijn ‘setup’ bestaat uit mij, mijn camera en licht van buiten. Meer niet. Zoals ik al zei: ik ben geen technisch fotograaf. Ondanks dat ik denk dat manipulatie via lampen en andere zaken de opties om te fotograferen vergroten, werkt het voor mij juist belemmerend. Al heb ik net wel besloten een daglichtlamp aan te schaffen, om de mogelijkheden te vergroten.Zodra ik technisch te werk moet gaan en dan naar mijn foto’s kijk, dan zie ik niet meer wat ik daadwerkelijk zie op de foto, maar wat ik niet zie of wel had moeten zien (en wat er dus aan mankeert). Voor mij werkt dat niet. Ik heb vrij recent ook een macro-objectief gekocht. Hiervoor schoot ik close-ups met 3 opschroefbare macrolensjes uit de jaren zeventig. Alledrie hebben een andere vergroting (+1, +2 en +3) en ik gebruikte ze ook weleens alledrie op elkaar. De close-ups van de doperwten en aardbei zijn met deze lensjes gemaakt. Grappig vind ik dat. Ik heb trouwens wel een mini-reflectiescherm om eventuele harde schaduwen iets af te zwakken. Maar in de praktijk gebruik ik dat zelden.

Simone_aardbei

Heb je een process waar je doorheen gaat voor het maken van een foto? Is het een spontane actie of plan je alles nauwkeurig?

Ik positioneer mijn eten, zoek het licht op en schiet. Soms maak ik tientallen foto’s vanuit allerlei hoeken, net zolang tot ik denk een foto te hebben waar ik blij mee ben. Ik geloof dat mijn foto’s wel uitstralen dat hetgeen gefotografeerd is, ook echt is opgegeten of gedronken. Ik houd wel van veel kleur of gekke contrasten. Ik gebruik vaak wat ik toevallig in de buurt of de kast heb liggen aan stofjes, dienbladen of gewoon vaste oppervlakken. De twee meegestuurde foto’s zijn leuke voorbeelden. Van het drankje was ik helemaal niet van plan een foto te maken. Ik had mijn camera bij me, om mijn zus te fotograferen, toen mijn moeder naar buiten kwam met een door haar zelf bedachte cocktail. Ik was gefascineerd door de kleur. Ik duwde mijn zwager een rood kinderstoeltje in handen, vroeg hem die achter het glas te houden voor wat contrast, pakte een dienblad en vroeg mijn zus om bubbelwater in het glas te schenken. In photoshop heb ik de foto nog wat nabewerkt. En dan de vlierbloesemtruffels. Als je goed kijkt eigenlijk rare dingen. Maar doordat ik ze op een gouden kartonnen ondergrond heb gelegd en een roze gloed erop scheen met een sjaaltje, kreeg ik wel iets aparts. Bezieling telt voor mij zwaarder dan precisie. Al ga ik voor opdrachtgevers wel wat planmatiger te werk, dan voor mezelf.

Simone_vlierbloesemtruffels

Simone_Lagunacocktail

Wat is het soort licht waar je het liefste mee werkt?

Bijna alleen daglicht en bij nood kunstlicht, bijvoorbeeld het lampje van de afzuigkap. Bij daglicht verschilt het erg of ik voor schaduw kies, voor vol licht of juist schaduwpartijen. Het is net waar ik zin in heb en wat ik fotografeer. Dat doe ik op gevoel. En binnenkort dus de daglichtlamp.

Wat was jouw aha moment als het aankomt op het fotograferen van eten? Even aangenomen dat je niet begonnen bent met dezelfde kwaliteit als nu?

Ik heb geen aha moment, noch ben ik begonnen met een megatalent. Ik fotografeer op gevoel en meestal pakt het wel aardig uit. En soms ook niet.

Wat is een ding wat je nog graag zou willen verbeteren?

Ik denk weleens dat het handig zou zijn vol technische kennis te zitten, met allerlei lampen te kunnen werken en echt alle ins en outs van photoshop te kennen. Aan de andere kant heb ik daar tot op heden geen behoefte aan gehad en kan ik mij er altijd nog verder in verdiepen op het moment dat de behoefte groter wordt dan de weerstand. Ik heb het overigens op meer fronten dan alleen fotografie. Ik geloof dat ik van mijn leven nog nooit een handleiding heb gelezen.

Heb je tips voor beginnende foodbloggers die hun foto’s willen verbeteren?

Investeer in een goede camera, of nog eigenlijk beter: goede objectieven. Met een f/1.8, 50 mm kun je al heel wat met scherptediepte. En verder moet je aanvoelen wat jij prettig vindt. Schiet je liever uit de losse pols of verdiep je je graag in de techniek voor wat meer houvast?

Wie zijn jouw voorbeelden?

Ik vind de foto’s van David Frenkiel van The Green Kitchen Stories erg mooi. Zijn styling is niet perfect en daar houd ik van en de foto’s helder en vol kleur. Ook de foto’s die in het boek staan, die geschoten zijn door zijn zus, zijn heel fraai.
Ik vind wel dat veel foto’s op allerlei blogs en kooksites, erg op elkaar lijken. Alsof iedereen hetzelfde ‘trucje’ gebruikt.
Omdat veel foto’s zo technisch perfect lijken en je ook steeds vaker kijkjes achter de schermen krijgt, zoals bij Simone’s Kitchen, ben ik een poosje wel onzekerder geworden over mijn manier van doen. Tot ik op een dag las hoe de huisfotograaf van Jamie Oliver het deed: alleen hij, de camera en al helemaal geen lampen erbij. Ook Natscha Boudewijn, van de Green Delicious kookboeken, schiet gewoon lekker ruw uit de hand zonder extra materialen.
Toen was ik gerustgesteld: zie je, iedereen heeft zijn eigen manier van werken, we hoeven het niet allemaal hetzelfde te doen. Wat voor jou het beste werkt is prima, al wil dat natuurlijk niet zeggen dat de rest van de mensheid het ook mooi vindt.

Simone_spaghettimetcherrytomaatjes

 

 

Avatar
Geschreven door
Simone van den Berg

Simone is de oprichter van de foodfotografieschool en werkte mee aan meer dan 60 kookboeken, fotografeert voor merken, restaurants en cateringbedrijven. Daarnaast geeft ze al meer dan 8 jaar workshops op het gebied van foodfotografie en besloot al die kennis te vergaren op de foodfotografieschool.

Bekijk alle artikelen
Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.